tæpir 450 km

Ja kæru Islendingar til hamingju med gærdaginn. Thid vitid mest af thvi sem gerdist i gær en svo hringdi eg i hana Brynju og hun sagdi mer ad dryfa mig i Telegrafbokta thad sem Islendingafelagid var ad grilla. Kell keyrdi mer thangad og eg verd nu ad segja ad thau voru ekki morg tharna, ekki eins og i gamladaga. En thad fyndna er ad tharna var Vaka vinkona Nonna trommara og sidast eg hitti hana var haima a Laugaveginum fyrir 4 arum sidan, en tha var hun a leid til Svalbarda en er nuna buin ad vera i Tromsø i 2 ar. Svo var eg heima i sma stund, eg gat ekki verdi lengi i fjoruni eg var ad bilast af Knott (litlum flugum sem stinga) og thær eru hellst uppi manni. Var heima i sma stund adur en eg for til Ilona ad hita upp fyrir kvoldid. Svo tok eg leigara til Audun og afram til Andreas og thar var Jørgen lika og kærasta hanns. Va thetta tokst theim strakunum, attu ad safna saman bekknum. En thetta var nu sammt gaman, svo hitti eg a Vegard hja kirkjugardinum og vid ætludum ad labba heim en thad er slatta langt og 2 tima bid eftir leigara. En thegar vid vorum komin ad Litlu gulu hænuni (sjoppa sem var opin i gamladaga og vid kolludum thetta) tha kom systir kærustu Vegards og keyrdi okkur heim. Eftir 4 tima svefn for eg a fætur fekk mer morgunmat og svo af stad i bilinn. Keyrdum slatta alveg a odru hundradinu thvi vid vorum svo sein, en svo var ferjan sem vid ætludum med of sein og endadi med ad seinka um klukkutima, eg dottadi nu sma a medan vid bidum. Forum med ferjuni yfir til Senja og keyrdum afram til Skaland til mormor. Eg verd nu ad vidurkenna ad eg fekk tar i augun thegar eg heilsadi henni. Hun tok utanum mig og spurdi hvort thetta væri draumur. Vid fengum kaffi, gos, bollur og kokur, en gatum ekki stoppad mjog lengi. Brunudum svo afram til Kårvikhamn til farmor og mikid var hun anægd ad hitta okkur. Hun a afmæli i dag og thar vr lika bodid upp a kokur og allt tilheyrandi. Thad var alveg ædislegt ad hitta Norsku ommurnar minar aftur og eg a nu eftir ad sakna theirra. Sidan tok vid keyrslan heim, eg sofnadi nu sma, en thegar vid rendum i hlad vorum vid buin ad keyra næstumthvi 450 km i dag, ufffff. En eftir thessa ferd tha se eg thad hvad eg sakna naturunnar herna mikid, ætti bara ad taka bilinn og tjaldvagn og keyra um Noreg eitt sumarid. Se til hvad familian segir um thad, tharf kanski kraftmeiri bil og tjaldvag, seinnitimavandamal. En gott folk, nuna ætla eg ad borda og sofa, alveg ad deyja ur threytu..