Grein eftir mig í Mogganum í dag

Í mai 2005 lendi ég í því að það er brotist inn á heimili mitt. Lögreglan kemur á staðinn og tekur skýrslu og svo bíð ég eftir að frétta eitthvað en fæ engar fréttir.Ég hef sjálf þurft að hafa samaband til að fá upplýsingar um gang mála. Stuttu seinna er maður tekinn í yfirheyrslu vegna innbrotsins en hann neitar öllu. Loks í desember 2005 er mér tilkynnt að maður sé búinn að játa á sig innbrotið.Ég bý til bótakröfu með aðstoð lögfræðings. Fer síðan og legg inn bótakröfuna; tel upp þá hluti sem hurfu í innbrotinu eins og ransóknarlögreglumaðurinn segir mér að gera.. Maðurinn sem braust inn játaði við yfirheyrslu allt nema að hann muni ekki alveg og neitar þar af leiðandi að hafa tekið dýrasta hlutinn. Síðan gerist ekkert. Ég hringi svo fyrir stuttu á lögreglustöðina og fæ þær upplýsingar að málið verði tekið fyrir, viku seinna. Maðurinn minn mætir á staðinn á tilsettum tíma og þar sem gerandi mætir ekki þá verður ekkert úr réttarhöldunum.Lögfræðingur hans kemur með þá afsökun að hann sé að vinna og lofi að koma viku seinna. Maðurinn minn segir að það sé fínt að gerandi sé að vinna því þá geti hann kannski borgað bætur fyrir því sem hann stal og lögfræðingurinn hlær við því. Við mætum síðan bæði viku seinna og þá mætir gerandi. Réttarhöldin ganga hratt fyrir sig, fallið er strax frá bótakröfunni minni. Fyrir nokkur afbrot árið 2005 fékk hann 2-3 mánuði á skilorði. Geranda er svo nánast þakkað fyrir að gefa sér tíma í að mæta fyrir rétt og sjálfsagt að hann borgi málskostnað. Við tókum bæði tíma frá vinnu til að mæta en ekki var minnst á það.Ég hef oft heyrt fólk tala um að kerfið sé ekki að virka en mér finnst kerfið hafa brugðist mér illa í þetta skiptið. Þarna segja þeir nánast með berum orðum að það sé í lagi að fara ólöglega inn á heimili annara. Ég sé eftir þeim hlutum sem hurfu af heimili mínu, en það sem verra er, eru óþægindin sem þetta olli mér og minni fjölskyldu.Óþægindin við að fara frá heimilinu á morgnana og að fara sofa á kvöldin. Það fylgir líka mikil reiði, ég er að sjálfsögðu mjög ósátt sem heiðarleg manneskja að svona maður komist upp með slíkt afbrot.Eftir réttarhöldin glottir lögfræðingur geranda og segir: ,,Hva' varstu ekki tryggð?” Málið snýst ekki um tryggingarnar, heldur það að manneskjan sem fer ólöglega inn á mitt heimili hafi ekki rétt á því hvort sem ég sé tryggð eða ekki. Kerfið er ekki að virka. Afhverju er strax fallið frá minni bótakröfu og ekki í samráði við mig? Þið veltið eflaust fyrir ykkur af hverju ég fari ekki í einkamál en staðreyndin er sú að það borgar sig ekki kostnaðarlega séð.Á ekkert að gera í þessum málum með síbrotamenn, eiga þeir að komast upp með allt og fá rétt 2-3 mánuði á skilorði annað slagið?