Þá er páska helgin búin.

Já þá er maður kominn aftur til Reykjavíkur. Við fórum í fermingarveislu hjá henni litlu Bergdísi minni á fimmtudaginn og var það nú bara fínasta veisla. Hittum alla familíuna sem er að sjálfsögðu alltaf skemmtilegt og svo var hann litli stubbur alveg á útopnu og borðaði allt of mikið súkkulaði. Og viti menn það hlaut að koma uppúr honum, og jú, allt í einu heyrðist ég þarf að gubba afterí bíl og ísold losaði beltið og ég sveiflaði honum út úr bílnum og þá kom sko súkkulaði gusan, fallegt ekki satt. Nei þetta var sko ekkert nema súkkulaði og gos sem kom uppúr barninu og þetta var nánast eins og í bíómynd.

Á föstudaginn var pakkað út í bíl og brunað af stað upp í Borgarfjörð. Vorum ekki lengi að finna rétta staðinn, fengum lyklana afhenta og svo var farið í bústaðinn (litla kofan), hann var sko alveg heilir 22fm, en sammt ekkert svo lítill. Bara alveg passlegur fyrir okkur svona yfir eina helgi. En svo er það nú þessir Íslendingar og útlendingar sem kunna ekki að fara eftir reglum. Lilti kofinn var fullur af kattarhárum og það er STRANGLEGA BANNAÐ AÐ VERA MEÐ DYR þarna. Ég að sjálfsögðu fékk smá ofnæmiskasst, æðisleg byrjun á helgarferðini. En það var þrifið hátt og lágt og þá leið mér strax betur. Þóra, Guðjón og börn kíktu aðeins til okkar á laugargeginum og strákarnir léku sér uppá lofti og úti en við hin spiluðum inni og Inda Dís fékk að vera með og flakkaði aðeins á milli fanga.

Sunnudagur/páskadagur byrjaði með morgunmat og svo út að leika á meðan ég faldi egg og svo öfugt. Leituðum að eggjunum og var mikil gleði í hringum það. Fengum okkur hádegismat og svo fínasta göngutúr, tókum nokkur kanínuhopp og spretthlaup, tíndum steina og reyndum að hitta úr í Hvítá, en við vorum of langt í burtu til að geta kastað útí, Einar var næstur því. Svo var smá blundur og eggin skoðuð aðeins betur, EK fannst það reyndar ekkert sérstakt, át bara innan úr því en var líka duglegur að gefa með sér en eggið hanns er nánast heilt enþá. Alveg eins og mamma sín þessi elska, alger nammigrís en ekkert hrifinn af þessum nóa eggjum.

Rúlluðum heim í dag, komum reyndar við í Borgarnesi og fengum okkur að borða í Hyrnuni.

En svo er það nú það sem mér blöskrar mest við þessa ferð okkar út fyrir bæjarmörkin, það er þessi framúrakstur. Það er ekki lengur þannnig að börnin telja hversu mörgum bílum þeir mæta, nei hversu mörgum bílum tekur pabbi/mamma framúr. Já maður er sjálfur í svona 90-100 og það koma bílar, taka framúr og hverfa. Semsagt liggja í svona 120, líklega. Mér finnst þetta bara svo fáránlegt. Afhverju að vera að flíta sér svona rosalega. Mér finnst þetta bara skelfilegt hvað er mikill hraðakstur á götum landsinns. Ja svo líka þegar fólk er farið að taka framúr þar sem er 50 hámarkshraði, þá er nú bara ekki alveg allt í lagi. Og ekki nóg með það, en þegar maður er að mæta þessum jeppum sem eru á lámark 44" á líka þessum örmjóu vegum, ég sé það nú bara fyrir mér ef þaður myndi rétt snerta dekkin á þeim og bíllinn myndi fljúga í bókstaflegri merkingu út í bukan og jeppin eflaust ekki taka eftir því, æj var þetta kanski fugl sem flaug þarna?? hahaha. Já ef þú hefur ekki tíma til að fara út á land sleptu því, eða legðu fyrr af stað. Betra að komast öruggur á staðinn en að komast alls ekki þangað. Já já mamma þetta er alveg komin gott af nöldri hér á bæ.

Vona bara að allir hafi haft það gott um páskana.